Pomnik Mikołaja Kopernika
W południowo-wschodnim narożniku Rynku Staromiejskiego stoi jeden z
najbardziej znanych toruńskich zabytków - pomnik Mikołaja Kopernika.
Przedstawia on dumnie stojącą postać, w profesorskiej todze, trzymająca w
lewej ręce atrolabium, prawą wskazuje niebo.
Rzeźba odlana jest z brązu. Z biegiem lat pokryła się patyną,
co nadało jej charaktrystyczną barwę. Stoi na wysokim sześciennym cokole,
na którym, w dolnej części widnieje łacinksi napis
"Nicolaus Copernicus Thorunensis. Terrae motor, Solis Caelique stator"
("Mokołaj Kopernik Toruńczyk, Ruszył Ziemię, wstrzymał Słońce").
Autorem tekstu jest jest profesor toruńskiego gimnazjum Rudolf Brohm.
Do cokołu przylegają kamienne ławy i maleńka fontanna (usunięta w latach 70,
a odbudowana zimą 2002).
Autorem pomnika jest berliński artysta, Fryderyk Chrystian Tieck. Uroczyste
odsłonięcie nastąpiło 25 pazdziernika 1853 roku.
Pierwsza propozycja budowy pomnika wyszła od księdza Józefa Aleksandra w 1765
roku. W 1766 roku powstało popiersie autorstwa krakowskiego rzeźbiarza,
Wojciecha Rojowksiego. Niestety projekt nie został przyjęty przez Rade
Miejską. Popiersie skończyło w piwnicach Ratusza Staromiejskiego.
Stamtąd, po interwencji Stanisława Staszica, w 1809 przeniesiono
je do kościoła p.w. Sw.Janow).
W tym samym roku położony zostaje kamień węgielny pod pomnik.
Niestety, z powodu przyłaczenia Torunia do Prus, plany budowy odwlekają sie.
W 1853 powstaje komitet budowy pomnika. Przekształca sie w niemieckie
Kopernikańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk i Sztuk (Copernicus -Verein fur
Wissenschaft und Kunst), które doprowdza ostatecznie do budowy.
Na przełomie czerwca i lipca 2003 roku zakończono prace renowacyjne pomnika. Oczyszczono rzeźbe, odnowino cokól i przywrócono jego pierwotny wyglad, w tym fontanne źródełko u podnóża pomnika.
|
